Δημοκρατίας Ευθύνη

jaures Η 24η Απριλίου έχει καθιερωθεί ως ημέρα μνήμης για την γενοκτονία των Αρμενίων το 1815 από την κυβέρνηση των Νεο-Τούρκων. Την περίοδο 1894-1896,  επί ηγεμονίας του 34ου και τελευταίου Σουλτάνου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Abdul Hamid II, ο κόσμος πήρε μια πρώτη γεύση του “πορφυρού μέλλοντος” των Αρμενίων της Τουρκίας/Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Παραθέτω σε ελληνική απόδοση, την ομιλία της εμβληματικής – ανεξαρτήτως ιδεολογίας – γαλλικής φυσιογνωμίας του Jean-Jaurès  στη γαλλική βουλή στις 3 Νοε 1896. Πρόκειται για αρκετά εκτενές κείμενο, όμως βαθιά συγκλονιστικό. Έκανα μόνο πολύ λίγες περικοπές (2-3 φράσεις), οι οποίος όμως απλά παραπέμπουν στη γαλλική πολιτική σκηνή της εποχής.  Αξίζει πραγματικά λίγο χρόνο. Tags : Συλλογική Ευθύνη, Υποκριτική Δημοκρατία, Κούρδοι, Real Politik, ανθρώπινη βαρβαρότητα. Οι ομοιότητες με το σήμερα στην ευχέρεια της αναλυτικής σκέψης σας:

“Κύριοι,

Πέρασαν λοιπόν 18 έτη – πριν ακόμα ιδρυθούν στην Γαλλία και στην Ευρώπη οι αρμενικές επιτροπές – από τότε που η Ευρώπη συναθροισμένη στο Κογκρέσο[1] του Βερολίνου, αναγνώρισε η ίδια την αναγκαιότητα να προστατευτούν οι Αρμένιοι υπήκοοι στην Τουρκία.

Πέρασαν 18 έτη από τότε που, η Ευρώπη ανέλαβε την ισχυρή δέσμευση στην Συνθήκη του Βερολίνου να προστατέψει την ασφάλεια, τη ζωή και την τιμή των Αρμενίων. Και ταυτόχρονα ότι είχε απαιτηθεί από αυτή να ζητά από την Τουρκία απολογισμούς ετησίως, ότι όφειλε να ασκεί ετήσιο έλεγχο για τις μεταρρυθμίσεις και για τις εγγυήσεις οι οποίες εισήχθησαν από τον Σουλτάνο στις σχέσεις του με τους υπηκόους του στη Μικρά Ασία.

Ε λοιπόν! Που είναι οι απολογισμοί? Πού είναι οι έλεγχοι? Πού είναι τα σημάδια αυτής της επέμβασης της Ευρώπης την οποία τόσο βαρύγδουπα είχε υποσχεθεί η ιδία?

Μπροστά στην αποτυχία όλων αυτών των δεσμεύσεων, μπροστά στην αδιαφορία της Ευρώπης η οποία γυρνά το κεφάλι από την άλλη και αφήνει να διαιωνίζονται στη Μικρά Ασία όλες οι προηγούμενες αυθαιρεσίες. Η Ευρώπη η οποία αρκείται στο να διαμελίσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία προς όφελος του ενός και του άλλου, εις βάρος της Βουλγαρίας, της Βοσνίας, της Ερζεγοβίνης και της Κύπρου και αφήνει να υπομένουν οι επαρχίες οι οποίες της απομένουν τις ακρότητες οι οποίες είχαν χρησιμοποιηθεί ως αφορμή για νέες επεμβάσεις ή για νέα «λαφυραγώγηση».

Εκπλήσσεστε που οι Αρμένιοι οι οποίοι είναι τα κορόιδα και τα θύματα τούτης της μηχανορραφίας των Ευρωπαίων, αυτής της έλλειψης της τήρησης λόγου των Ευρωπαίων, προσπαθούν να αφυπνίσουν λίγο οίκτο πηγαίνοντας στις πρωτεύουσες, στη Παρίσι, στο Λονδίνο; Ενάντια αυτών, Κύριε Υπουργέ των Εξωτερικών της Γαλλίας, την επομένη των σφαγών οι οποίες προκάλεσαν εκατό χιλιάδες θύματα, ενάντια αυτών μιλήσατε με τα πλέον αυστηρά λόγια, ξεχνώντας όμως ότι είναι η Ευρώπη, η οποία αθέτησε το λόγο της!

Και εμείς θέλουμε την ειρήνη, αλλά δεν πιστεύουμε ότι μια τέτοια συμπεριφορά σαν και αυτή την οποίο διαπιστώνουμε από όλα τα ντοκουμέντα, δύναται να διασφαλίσει ειρηνικά τον σεβασμό των δικαιωμάτων και των δικαίων, την ασφάλεια και τη ζωή στους Αρμένιους υπηκόους.

Είναι ανώφελο, μίαν τέτοια ώρα να αποκαλύψουμε εκ νέου ενώπιον της Βουλής και ενώπιον του κράτους, το οποίο είτε είναι αρκετό καιρό αδιάφορο, είτε είναι λίγο υποψιασμένο, τις φρικαλεότητες οι οποίες έχουν συσσωρευτεί στη Μικρά Ασία. Το ουσιαστικό αυτήν την ώρα, είναι να καταλογίσουμε τις ευθύνες και όχι μόνο, τις ευθύνες του Σουλτάνου, αλλά τις ευθύνες της ίδιας της Ευρώπης και τις συγκεκριμένες ευθύνες της Κυβέρνησης της Γαλλίας.

Είναι επίσης ουσιαστικό να διερευνηθεί με αρκετή ακρίβεια πια μπορεί να είναι η λύση στο ερώτημα το οποίο τίθεται αυτήν την ώρα ενώπιον της ευρωπαϊκής συνειδήσεως.

Ναι Κύριοι, ενάντια στους πληθυσμός της Μικράς Ασίας έχουν συσσωρευτεί ένα σύνολο πράξεων για τις οποίες μπορούμε να πούμε ότι είναι άνευ προηγουμένου, σε τέτοιο βαθμό αγριότητας. Αλλά εάν όλες αυτές οι πράξεις ήταν αυθόρμητες, εάν όλοι αυτοί οι βιασμοί, οι κλοπές, οι φόνοι, οι πυρκαγιές οι οποίες συνέβησαν στην Μικρά Ασία, συνέβησαν αυθόρμητα, δεν υπάρχει προηγούμενο στην ιστορία.

Και στις αναφορές των απεσταλμένων και της επιτροπής στο Ερζερούμ, οι οποίοι είχαν επιφορτιστεί με την εξέταση των γεγονότων τα οποία συνέβησαν στην Σασσούν, στις επίσημες αναφορές των προξένων της Ευρώπης σχετικά με τα γεγονότα των 6 κυρίων βιλαετίων της Μικράς Ασίας, είδα την λεπτομέρεια με την οποία διαπράχθηκαν οι ειδεχθής βαρβαρότητες σε συνεργασία με τους Κούρδους και με τους άτακτα στρατιωτικά σώματα του σουλτάνου, είδα τις πρώτες αντιστάσεις αυτού του αρμενικού πληθυσμού, επί μακρόν άβουλο και σιωπηλό δέκτη στις αυθαιρεσίες και στο πλιάτσικο των Κούρδων.

Είδα τις πρώτες αιματηρές συναντήσεις αυτών των νομάδων, μέσα στις χαράδρες και τα δάση, με τους βοσκούς και τους εργάτες της Αρμενίας και την ξαφνική μανία των Κούρδων και τον πόλεμο εξόντωσης ο οποίος είχε αρχίσει και το ξερίζωμα των αρμενικών οικογενειών, οι οποίες έφευγαν από τα κατεστραμμένα από την πυρκαγιά σπίτια τους. Είδα τους γέροντες τους οποίους στην αρχή κουβαλούσαν στους ώμους τους, στη συνέχεια εγκαταλελειμμένοι στο δρόμο, σφάζονταν.

Είδα και τις γυναίκες και τις μητέρες οι οποίες μέσα στην τρέλα έβαζαν το χέρι στο στόμα των παιδιών τους που ούρλιαζαν, για να μην προδοθούν από αυτές τις κραυγές κατά τη διάρκεια της φυγής τους στο δάσος, είδα και τα κρυμμένα παιδιά, ένα με τις πέτρες, στις ρίζες των δέντρων σφαγμένα κατά εκατοντάδες, είδα και τις έγκυες γυναίκες ξεκοιλιασμένες και τα έμβρυα σουβλισμένα να περιφέρονται πάνω στις ξιφολόγχες. Τις νεαρές κοπέλες μοιρασμένες μεταξύ των τούρκων στρατιωτών και των Κούρδων νομάδων, βιασμένες έως ότου οι στρατιώτες εξαντλήσουν επάνω τους την οργή τους και τελικά τις πυροβολούσαν με μία τερατώδη πράξη σαδισμού, με σφαίρες οι οποίες ξεκινώντας από χαμηλά στην κοιλιά και περνώντας από το κρανίο, φονεύοντας τες με μορφή βιασμού.

Το βράδυ γύρω από τις σκηνές όπου οι στρατιώτες επιδίδονταν στα ίδια όργια, σκάβονταν μεγάλα χαντάκια για όλα αυτά τα πτώματα και οι Αρμένιοι σε κατάσταση τρέλας από τον πόνο έπεφταν σε αυτά ζωντανοί.

Οι ιερείς αποκεφαλισμένοι με τα κεφάλια τους να τοποθετούνται κατά τρόπο εξευτελιστικό ανάμεσα στα σκέλη τους.

Όλος αυτός ο πληθυσμός να προσφεύγει προς τα οροπέδια και στη συνέχεια καθόσον όλοι αυτοί οι βάρβαροι αντελήφθησαν ότι η Ευρώπη παρέμεινε αδιάφορη και ότι αυτοί οι οποίοι σφαγιάστηκαν και βιάστηκαν δεν ζήτησαν τον οίκτο, ο πόλεμος της εξόντωσης, πήρε ξαφνικά πολύ πιο μεγάλες διαστάσεις.

Δεν ήταν πλέον μικρές ομάδες οι οποίες σφαγιάζονταν, αλλά στις πόλεις ήταν μεγάλες μάζες των 3000 και 4000 θυμάτων μέσα σε μια μέρα, με τον ήχο της τρομπέτας και την κανονικότητα της εκτέλεσης ποινής.

Ορίστε τι έγινε, Ορίστε τι είδε η Ευρώπη, Ορίστε σε τι απέστρεψε την κεφαλή!

Και καθόσον, το επαναλαμβάνω, είδα τις λεπτομέρειες, μου φαίνεται ότι όλη η φρίκη του 30κονταετή πολέμου εκτυλίχθητε σ’ αυτόν τον μακρινό και άγριο ορίζοντα της ανατολής.

Αλλά αυτό που έχει σημασία, αυτό το οποίο είναι ιδιαίτερα σοβαρό δεν είναι ότι ξύπνησε πέρα εκεί η αχαλίνωτη ανθρώπινη σκληρότητα. Αυτό το οποίο είναι σοβαρό είναι ότι ξύπνησε αυθόρμητα, είναι ότι φούντωσε, ενθαρρύνθηκε και ετράφη μέσω των σφοδρότερων ορέξεων μία κανονικής κυβέρνησης, με την οποία η Ευρώπη έχει ανταλλάξει πλέον της μίας φοράς, σοβαρά, την υπογραφή της.

Διότι [η κυβέρνηση] αυτή είναι η οποία καθορίζει τα πάντα στην περιοχή: Είναι ο Σουλτάνος ο οποίος οργάνωσε και διεύθυνε τις σφαγές. Είδε ότι, εδώ και 12 χρόνια, παντού όπου υπήρχε χριστιανική κοινότητα, έρεπε προς την αυτονομία, είτε με δική της δυναμική, είτε υποκινούμενη από το εξωτερικό.

Είδε επίσης ότι από την αρχή της ηγεμονίας του, η Βουλγαρία, η Σερβία, η Βοσνία, η Ερζεγοβίνη, «απέδρασαν» από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και σκέφτηκε ότι οι διεκδικήσεις των Αρμενίων, δεν γεννούνται μακριά από το νησί της Κύπρου, το οποίο έγινε, με μία μυστική προσθήκη της Συνθήκης του Βερολίνου, αγγλικό νησί. Οι διεκδικήσεις αυτές λοιπόν θα μπορούσαν κάλλιστα να χρησιμεύσουν ως πρόσχημα για νέους διαμελισμούς.

Και καθώς ήταν ανίκανος να συγκρατήσει δικούς του αυτούς τους πληθυσμούς, οι οποίοι κατά κύριο λόγο είναι τόσο ήπιοι, μέσω μεταρρυθμίσεων και μέσω ενός καθεστώτος ισότητας και δικαιοσύνη, καθώς αναγκάστηκε ολοένα και περισσότερο, παρά τις υποκριτικές υποσχέσεις, σε έναν απολυταρχισμό μίσους και επιθετικότητας, σύντομα δεν υπολόγισε παρά μόνο σε μία δύναμη η οποία θα παρέμενε πιστή σε αυτόν μέχρι το τέλος: την δύναμη της τουρκικής ενδοχώρας. Και αυτή τη δύναμη εξαπέλυσε εναντίον της Αρμενίας.

Και σκέφτηκε, Κύριοι, και το σκέφτεται ακόμα, δικαίως, ότι για να πετύχει το σχεδιασμό του, δεν είχε παρά να θέσει την Ευρώπη μπροστά από τετελεσμένο γεγονός. Την είδε διστακτική, ανασφαλή, διαιρεμένη στο εσωτερικό της και ενώσω οι διχογνωμούντες πρέσβεις ανήμποροι εν μέσω του πλήρως εξελισσόμενου φονικού, απλά τον παρενοχλούσαν με γελοίες συζητήσεις περί φιλανθρωπίας και μεταρρυθμίσεων, αυτός περνούσε από λεπίδα και επετύγχανε τον αφανισμό και ξεφορτωνόταν επίσης την πιεστικότατη υποκρισία μια γκρινιάρας Ευρώπης και συνεργού όπως εσείς είστε.

Ταυτόχρονα, ενέπαιζε την Ευρώπη, ενέπαιζε εσάς και την ανθρωπότητα. Α ναι! Είχατε αποφασίσει ότι θα υπάρξει μία επιτροπή διερεύνησης στο Erzeroum, για τις πρώτες σφαγές στη Sassoun. Είχατε αποφασίσει ότι σε αυτήν την επιτροπή θα συμμετέχουν και ευρωπαίοι αντιπρόσωποι!

Αλλά, διαβάστε κύριε υπουργέ-προφανώς το έχετε ήδη κάνει-την αναφορά της επιτροπής και θα δείτε ότι η τουρκική επιτροπή συνεχίζει να αρνείται στους ευρωπαίους αντιπρόσωπους να μεταφερθούν στα σημεία στα οποία έλαβαν χώρα οι πιο απεχθής των σφαγών, με σκοπό να συλλέξουν επί τόπου και άμεσα ειλικρινής μαρτυρίες.

Θα δείτε επίσης, σε τι άγριες μεθόδους κατέφυγε η κυβέρνηση του Σουλτάνου για να αποκτήσει ψευδείς μαρτυρίες προς όφελος του. Πρόκειται για τον εξαναγκασμό των Αρμενίων δια της βίας και βασανιστηρίων να υπογράψουν ότι ήταν αυτοί οι οποίοι είχαν ξεκινήσει.

Υπήρχαν παντού δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι αισθάνονταν υπεύθυνοι και έλεγαν: «Αύριο πιθανόν να παρέμβει η Ευρώπη και ο Σουλτάνος θα υποχρεωθεί να μας ζητήσει να απολογηθούμε». Και ο ίδιος ο Σουλτάνος θα ήθελε να μπορεί να αποδείξει στους πρέσβεις οι οποίοι περνούν από το Παλάτι, την καλή του πίστη και την καλή πίστη των καλών υπηκόων του. Απαιτούσαν δε από τους Αρμένιους, την ίδια ώρα που οι οικογένειες τους ούρλιαζαν αγωνιωδώς κάτω από τα φονικά, να δηλώσουν ότι ήταν αυτοί οι ένοχοι, ότι αυτοί είχαν ξεκινήσει τις φρικαλεότητες.

Και είναι ένας από τους προξένους σας, ο οποίος εξιστορεί ότι ένας από τους κύριους μάρτυρες βασανίστηκε όπως θα σας πω: του τρυπάνιζαν ελαφρά το κεφάλι, στη συνέχεια του έβαζαν ένα τσόφλι από καρύδι ή από κάστανο γεμισμένο με πίσσα και στο ενδιάμεσο των συνεχών απωλειών των αισθήσεων του έλεγαν: «Θέλεις τώρα να υπογράψεις ότι είναι Αρμένιοι οι οποίοι ξεκίνησαν;»

Ορίστε οι μαρτυρίες που έδωσαν στην Ευρώπη! Ορίστε η αλήθεια για την υπαιτιότητα του Σουλτάνου!

Αλλά υφίσταται – και δεν χρειάζεται να είσαι διπλωμάτης για να τα ξεχωρίσεις- επίσης και υπευθυνότητα της Ευρώπης και αποτελεί ευθύνη όλων μας, εάν η Ευρώπη απέτυχε στην αποστολή της, εάν διχασμένη η ίδια από τις αλληλοφαγομάρες, από τις αντιζηλίες, από τους ανομολόγητους εγωισμούς, άφησε να σφαχτεί κάτω εκεί ένας λαός, ο οποίος είχε κάθε δικαίωμα να στηρίζεται στο λόγο της.

Αυτό έγινε μόνο και μόνο διότι φοβήθηκε [η Ευρώπη]να αντιταχθεί για το μοίρασμα των εδαφικών υπολοίπων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Είναι καθήκον όλων μας να καθομολογήσουμε εδώ τα σφάλματα και τα εγκλήματα της Ευρώπης, έτσι ώστε αυτή να αναλάβει τις αναγκαίες επανορθώσεις.

Ναι! και στην γενικευμένη αυτή υπαιτιότητα της λεγόμενης χριστιανικής και πολιτισμένης Ευρώπης, υπάρχουν 3 λαοί, μεταξύ των οποίων με βαθιά οδύνη συμπεριλαμβάνω και τον δικό μας, υπάρχουν 3 λαοί οι οποίοι φέρουν ιδιαίτερα βαρύνουσα την ευθύνη και αυτοί οι 3 λαοί είναι η Αγγλία, η Ρωσία και η Γαλλία.”

 

[1]H Συνθήκη του Βερολίνου του Μαρτίου του 1878, μετά την νίκη της Ρωσίας επί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (οι Ρώσοι έφτασαν στην Ανδριανούπολη) μεταξύ άλλων προέβλεπε και την προστασία του αρμενικού πληθυσμού.

Advertisements

European Parliament flash cards

From the 22ep01 until the 25th of Mai 380 million voters from 28 countries  will (have) elect(ed) 751 Member of European Parliament (MEPs)

  • The European election is the biggest in the World after India (keep in mind that in China there is no real elections…)
  • At some €1,75 billion a year, the European Parliament costs more then the British, French and German national Parliaments put together.
  • The EP works with 24 languages
  • The MEPs need to work in the places : Brussels, Strasbourg and Luxembourg. All that moving around burdens good old earth with 19.000 tonnes of CO2 per year.
  • The EU buildings in Strasbourg are empty for 317 days of the year.
  • In 2009 the voting turnout was 43% of the total electoral body.
  • Since 1979 MEPs have been elected by direct universal suffrage for a five-year period. Until then, national parliaments nominated the MEPs.
  • The country mostly represented is Germany with 99 MEP . In the antipodes,  Estonia and Cyprus send 6.

main source: the economist