Ελλήνων Bρέφος Δημοκρατίας

anastersynt4-thumb-large Την 3η Σεπτεμβρίου 2014 είναι σίγουρο ότι το πανελλήνιο εμπέδωσε ποιος ίδρυσε πότε, ποιο κόμμα και τώρα αυτό το κόμμα ποιόν έχει αρχηγό, ποιόν πιθανόν θα ήθελε να έχει και αυτός που είχε πιθανόν να θέλει να ξαναγίνει, γιατί αυτός που έχει τώρα, ήθελε κάποτε να γίνει αρχηγός αλλά δεν έγινε.

Πολύ ενδιαφέροντα και σημαντικά όλα αυτά αλλά μάλλον πέρασε στα ψιλά γράμματα (έως αόρατα) το σημαντικότερο από τα γεγονότα στη ζωή ενός νεαρού και ατίθασου κράτους. Το πρώτο του σύνταγμα. Βέβαια μακράν του επιθυμητού, με τα σημερινά βέβαια δεδομένα, αλλά το παιδί για να περπατήσει πρέπει πρώτα να μπουσουλίσει!

Τα γεγονότα της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, ήταν αποτέλεσμα μιας (ακόμα) οικονομικής κρίσης στον απόηχο της τότε ευρωπαϊκής. Ο Όθωνας, βασιλιάς και απόλυτος άρχων από το 1833, δήλωσε αδυναμία να εξοφλήσει τα χρέη με αποτέλεσμα να απαιτηθούν από τις προστάτιδες δυνάμεις δραστικές περικοπές. Οι στρατιωτικοί των Αθηνών βαδίζοντας στα ανάκτορα ανάγκασε τον 28χρονο μονάρχη να διορίσει πρωθυπουργό τον Ανδρέα Μεταξά, το αρχηγό του ρωσικού κόμματος (ναι, του ξανθού γένους εσαεί σωτήρα των Ελλήνων…) και υποσχέθηκε την σύγκληση συντακτικής βουλής.

Το νέο σύνταγμα ανακηρύχθηκε τελικά στις 18 Μαρτίου 1844, χαρακτηρίσθηκε δε «Σύνταγμα-συμβόλαιο», «Σύνταγμα-συνθήκη» ή τέλος, «Σύνταγμα-συνάλλαγμα». Το πρόσωπό του ανώτατου άρχοντα χαρακτηριζόταν ιερό και απαραβίαστο. Ο μονάρχης διόριζε τους υπουργούς και διατηρούσε το δικαίωμα του veto. Δημιουργήθηκε Γερουσία με μέλη διοριζόμενα από το ίδιο αλλά τα οποία δεν μπορούσε να παύσει. Το δεύτερο σώμα του νομοθετικού, αποτελούσε η Εθνοσυνέλευση, η οποία εκλεγόταν από καθολική διευρυμένη ψηφοφορία των αντρών (οι γυναίκες στην Ελλάδα απέκτησαν δικαίωμα ψήφου το 1934 για τις δημοτικές και το 1956 για τις βουλευτικές). Από την άλλη όμως καθιερώθηκε η αρχή της διάκρισης των εξουσιών, αναγνωρίστηκαν θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα, μεταξύ των οποίων, για πρώτη φορά, το απόρρητο των επιστολών και το άσυλο της κατοικίας. Το ακροτελεύτιο άρθρο 107 καθόριζε ότι «η τήρησις του παρόντος Συντάγματος αφιερούται εις τον πατριωτισμόν των Ελλήνων».

Η είσοδος της χώρας στην περίοδο της «Συνταγματικής Μοναρχίας» φυσικά δεν εξασφάλισε και την πολιτική σταθερότητα (το-ορθώς- αιώνιο ζητούμενο στο καθ ημάς πολιτικό γίγνεσθαι). Στα επόμενα 10 χρόνια εναλλάχτηκαν 10 πρωθυπουργοί και το 1854, οι αγγλο-γάλλοι κατέστησαν σαφείς και άνευ ουδεμίας αμφιβολίας τας επιθυμίας των, αποβιβαζόμενοι στον Πειραιά και επιβάλλοντας τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο ως πρωθυπουργό.

Το πρώτο αυτό Σύνταγμα (επί συνόλου τεσσάρων – 1844, 1864, 1952 και 1975) τελείωσε την παρουσία του στη ελληνική πολιτική ζωή μαζί τον Όθωνα το 1862, χρονιά την οποία ο τελευταίος εγκατέλειψε την Ελλάδα μαζί με τη δυναστεία του.

Συγκριτικά, στη γειτονία μας, το 1843, Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια δεν υφίστανται ως κρατικές οντότητες και μόνο η Σερβία απέκτησε το δικό της συνταγματικό «βρέφος» το 1839.

Σίγουρα, η σύγχρονη πολιτική επικαιρότητα βρίθει από άκρως σημαντικά και ενδιαφέροντα γεγονότα, όμως η γέννηση του πρώτου μας δύστροπου και όχι ιδιαίτερα όμορφου Συντάγματος αξίζει τουλάχιστον την προσοχή μας.

Advertisements

O Ξεχασμένος Πόλεμος

Untitled     Αυτές τις μέρες και ενώ η Λωρίδα της Γάζας, η Συρία, η Ουκρανία και το Ιράκ μας θυμίζουν ότι το πέρας των ενόπλων συγκρούσεων για το κοντινό μέλλον θα παραμείνει μάλλον ουτοπικό, η Ευρώπη θυμάται (δεν αρμόζει η λέξη «εορτάζει») την αρχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου το καλοκαίρι του 1914.

     Είναι αλήθεια στην Ελλάδα για τον Α’ΠΠ υφίσταται η αντίληψη ότι είναι μακρινός, «των άλλων», ίσως όχι και ιδιαίτερα σημαντικός. Μέγα λάθος. Υπήρξε καθοριστικός για άλλους.

     Ξεκίνησε στην περιφέρεια μας (κήρυξη του πολέμου από την Αυστρία στη Σερβία) και η αρχή του τέλους του υπήρξε η συμμαχική επίθεση με αφετηρία τη Θεσσαλονίκη. Ο συνδυασμός των γεγονότων από τη δολοφονία του διαδόχου του θρόνου των Αψβούργων στις 28 Ιουνίου στο Σαράγιεβο, μέχρι κυριολεκτικά να συρθούν στην μαύρη τρύπα του οι τέσσερις ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες (Μεγάλη Βρετανία, Πρωσία, Αυστροουγγαρία και Ρωσία) και σχεδόν το σύνολο των ευρωπαϊκών κρατών, θα μείνουν στην ιστορία ως απίστευτο παραδείγματα ακραίου μιλιταρισμού, αυτοκρατορικής αλαζονείας, αδράνειας, στενοκεφαλιάς και χονδροειδών λαθών. Θα διαρκούσε λίγες εβδομάδες με σίγουρη τη νίκη (από όλες τις πλευρές). Όμως κράτησε τέσσερα χρόνια, η Ευρώπη έχασε σχεδόν μια γενιά νέων (δεκάδες εκατομμύρια, δεν υφίσταται ακριβής αριθμός) με μάχες οι οποίες διαρκούσαν μήνες και οι απώλειες μετρούνται σε εκατοντάδες χιλιάδες. Κάθε οικογένεια στη Γαλλία και στη Γερμανία θρήνησε τουλάχιστον ένα θύμα.

     Όταν τελείωσε και οι τέσσερις αυτοκρατορίες είχαν διαλυθεί, στη Ρωσία είχε ξεκινήσει η διαδρομή του υπαρκτού σοσιαλισμού/κομμουνισμού, η συνθήκη ειρήνης που υπεγράφει απετέλεσε κύρια αιτία του Β’ΠΠ, οι ΗΠΑ εμφανίστηκαν (for better or for worse) ως παγκόσμια δύναμη και η οικονομική κρίση που ακολούθησε έκανε το φασισμό να φαίνεται ως έγκυρη εναλλακτική πολιτική πρόταση.

     Από την άλλη, η Ελλάδα μπήκε στη δίνη ενός φρικτού εθνικού διχασμού, ο οποίος παραλίγο να οδηγήσει στον εδαφικό (μαζί με τον εθνικό) διαμελισμό του έθνους-κράτους. Ο Έλληνας (και η Ελληνίδα με τον τρόπο της) υπηρετώντας υπό τα όπλα από το 1912 (Α’ Βαλκανικός Πόλεμος) είδε «ειρήνη» 10 χρόνια μετά, ταπεινωμένος, χρεοκοπημένος και έχοντας τεράστιες (εδαφικές, ψυχικές και πολιτικές) υποθήκες. Μπορεί η Ελλάδα να μην είχε τις εκατακόμβες των νεκρών των Ευρωπαίων αλλά υπέφερε αφάνταστα η ψυχή της.

     Με την έναρξη των εχθροπραξιών ο υπουργός των εξωτερικών της Μ.Βρετανίας Sir Edward Gray δήλωνε : « Τα φώτα σβήνουν παντού στην Ευρώπη και δεν θα τα δούμε να ανάβουν ξανά όσο ζούμε» . Εμείς, ως Έλληνες ΚΑΙ Ευρωπαίοι, αποφεύγοντας ίσως τους θεατρινισμούς του Γάλλου και του Γερμανού προέδρων, αξίζει να σταματήσουμε, να σκεφτούμε ίσως και να διαβάσουμε, τιμώντας κατ’ελάχιστο τις ψυχές, ατομικές ή εθνικές, που χάθηκαν, πληγώθηκαν ή σημαδεύτηκαν.

ΥΓ. Συστήνω ανεπιφύλακτα την εκπληκτική mini-σειρά του ΒΒC “37 Days”

The forgotten “6/4” revolution

Tank-Man1    In 1989 from the 5th to the 10th of June, 181 cities in China lived in the aftermath of the violent suppression in the emblematic Tiananmen Square. This was the last Cold-War major Soviet-Type pur-et-dur intervention after Budapest in 1956 and Prague in 1968. It also was the first Post Cold War “square” based pro-democracy and pro-changement protest. Since this “yellow” revolution the world has seen a fare number of “squares” and “springs”, but the extent and the brutality of force applied in such short period from state forces in those tree crackdowns, remains unmatched.

    The anniversary of the death in 15 April 1989 of the Hu Yaobang the reformist Communist Party secretary purged for his “bourgeois” leanings, was the sparking event that led to the release into the streets of Beijing of armored vehicles and battle tanks. The death toll was between hundreds and thousands, the exact number never to be known because of the official censorship mandated by the Chinese Ministry of Truth. Deng Xiaoping (whose name in mandarin is homophonous with “little bottle”), was at the helm of the Communist Party, where he remained until his death in 1997. The name and the fate of the famous person who stood before the tank column never became public

    In 1953 Stalin’s death and the rupture-with-the pass rhetoric of the new Soviet Premier Khrushchev in 1956, fueled the expectation of change in Eastern Europe. On October 1956, students and workers took the streets of Budapest and issued their Sixteen Point demanding freedom of expression and loosening from the Soviet jug. Ime Nagy, the prime minister after allowing political parties to start again, pushed more declaring it’s intention to withdraw Hungary from the Warsaw Pact. On November 4th Soviet tanks went into Budapest to restore order. The price paid from the contestants, was at the scale of 30.000 killed, numerous wounded, whilst hundred of thousands fled the country. Nagy was tried, executed and buried in an unmarked grave. Social Pax-Sovietica was restored.

    In 1968 the government of Czechoslovakia led by Alexander Dubcek seemingly wanted to democratize the nation and lessen the stranglehold of Moscow, by implementing a program of reforms, constitutional amendments proposals, agricultural production liberation and the respite of press censorship. Despite Dubcek reassurance toward Moscow that Czechoslovakia would remain in the Warsaw Pact, on the night of August 20th/21st Warsaw Pact invaded the country. Dubcek was arrested, send to Moscow for “comradely” talk, returned in Prague as a First Secretary, but in April 1969 was sucked.

    The reaction of the west was not in all tree cases was, for different reasons, to put leniently, mild. During the years that followed the brutality of the suppression was lost in the anti-west rhetoric, the socialist/communist Wanna Be and the demonization of the west. However remains important to honor the victims but also remember the perpetrators.

Δημοκρατίας Ευθύνη

jaures Η 24η Απριλίου έχει καθιερωθεί ως ημέρα μνήμης για την γενοκτονία των Αρμενίων το 1815 από την κυβέρνηση των Νεο-Τούρκων. Την περίοδο 1894-1896,  επί ηγεμονίας του 34ου και τελευταίου Σουλτάνου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Abdul Hamid II, ο κόσμος πήρε μια πρώτη γεύση του “πορφυρού μέλλοντος” των Αρμενίων της Τουρκίας/Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Παραθέτω σε ελληνική απόδοση, την ομιλία της εμβληματικής – ανεξαρτήτως ιδεολογίας – γαλλικής φυσιογνωμίας του Jean-Jaurès  στη γαλλική βουλή στις 3 Νοε 1896. Πρόκειται για αρκετά εκτενές κείμενο, όμως βαθιά συγκλονιστικό. Έκανα μόνο πολύ λίγες περικοπές (2-3 φράσεις), οι οποίος όμως απλά παραπέμπουν στη γαλλική πολιτική σκηνή της εποχής.  Αξίζει πραγματικά λίγο χρόνο. Tags : Συλλογική Ευθύνη, Υποκριτική Δημοκρατία, Κούρδοι, Real Politik, ανθρώπινη βαρβαρότητα. Οι ομοιότητες με το σήμερα στην ευχέρεια της αναλυτικής σκέψης σας:

“Κύριοι,

Πέρασαν λοιπόν 18 έτη – πριν ακόμα ιδρυθούν στην Γαλλία και στην Ευρώπη οι αρμενικές επιτροπές – από τότε που η Ευρώπη συναθροισμένη στο Κογκρέσο[1] του Βερολίνου, αναγνώρισε η ίδια την αναγκαιότητα να προστατευτούν οι Αρμένιοι υπήκοοι στην Τουρκία.

Πέρασαν 18 έτη από τότε που, η Ευρώπη ανέλαβε την ισχυρή δέσμευση στην Συνθήκη του Βερολίνου να προστατέψει την ασφάλεια, τη ζωή και την τιμή των Αρμενίων. Και ταυτόχρονα ότι είχε απαιτηθεί από αυτή να ζητά από την Τουρκία απολογισμούς ετησίως, ότι όφειλε να ασκεί ετήσιο έλεγχο για τις μεταρρυθμίσεις και για τις εγγυήσεις οι οποίες εισήχθησαν από τον Σουλτάνο στις σχέσεις του με τους υπηκόους του στη Μικρά Ασία.

Ε λοιπόν! Που είναι οι απολογισμοί? Πού είναι οι έλεγχοι? Πού είναι τα σημάδια αυτής της επέμβασης της Ευρώπης την οποία τόσο βαρύγδουπα είχε υποσχεθεί η ιδία?

Μπροστά στην αποτυχία όλων αυτών των δεσμεύσεων, μπροστά στην αδιαφορία της Ευρώπης η οποία γυρνά το κεφάλι από την άλλη και αφήνει να διαιωνίζονται στη Μικρά Ασία όλες οι προηγούμενες αυθαιρεσίες. Η Ευρώπη η οποία αρκείται στο να διαμελίσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία προς όφελος του ενός και του άλλου, εις βάρος της Βουλγαρίας, της Βοσνίας, της Ερζεγοβίνης και της Κύπρου και αφήνει να υπομένουν οι επαρχίες οι οποίες της απομένουν τις ακρότητες οι οποίες είχαν χρησιμοποιηθεί ως αφορμή για νέες επεμβάσεις ή για νέα «λαφυραγώγηση».

Εκπλήσσεστε που οι Αρμένιοι οι οποίοι είναι τα κορόιδα και τα θύματα τούτης της μηχανορραφίας των Ευρωπαίων, αυτής της έλλειψης της τήρησης λόγου των Ευρωπαίων, προσπαθούν να αφυπνίσουν λίγο οίκτο πηγαίνοντας στις πρωτεύουσες, στη Παρίσι, στο Λονδίνο; Ενάντια αυτών, Κύριε Υπουργέ των Εξωτερικών της Γαλλίας, την επομένη των σφαγών οι οποίες προκάλεσαν εκατό χιλιάδες θύματα, ενάντια αυτών μιλήσατε με τα πλέον αυστηρά λόγια, ξεχνώντας όμως ότι είναι η Ευρώπη, η οποία αθέτησε το λόγο της!

Και εμείς θέλουμε την ειρήνη, αλλά δεν πιστεύουμε ότι μια τέτοια συμπεριφορά σαν και αυτή την οποίο διαπιστώνουμε από όλα τα ντοκουμέντα, δύναται να διασφαλίσει ειρηνικά τον σεβασμό των δικαιωμάτων και των δικαίων, την ασφάλεια και τη ζωή στους Αρμένιους υπηκόους.

Είναι ανώφελο, μίαν τέτοια ώρα να αποκαλύψουμε εκ νέου ενώπιον της Βουλής και ενώπιον του κράτους, το οποίο είτε είναι αρκετό καιρό αδιάφορο, είτε είναι λίγο υποψιασμένο, τις φρικαλεότητες οι οποίες έχουν συσσωρευτεί στη Μικρά Ασία. Το ουσιαστικό αυτήν την ώρα, είναι να καταλογίσουμε τις ευθύνες και όχι μόνο, τις ευθύνες του Σουλτάνου, αλλά τις ευθύνες της ίδιας της Ευρώπης και τις συγκεκριμένες ευθύνες της Κυβέρνησης της Γαλλίας.

Είναι επίσης ουσιαστικό να διερευνηθεί με αρκετή ακρίβεια πια μπορεί να είναι η λύση στο ερώτημα το οποίο τίθεται αυτήν την ώρα ενώπιον της ευρωπαϊκής συνειδήσεως.

Ναι Κύριοι, ενάντια στους πληθυσμός της Μικράς Ασίας έχουν συσσωρευτεί ένα σύνολο πράξεων για τις οποίες μπορούμε να πούμε ότι είναι άνευ προηγουμένου, σε τέτοιο βαθμό αγριότητας. Αλλά εάν όλες αυτές οι πράξεις ήταν αυθόρμητες, εάν όλοι αυτοί οι βιασμοί, οι κλοπές, οι φόνοι, οι πυρκαγιές οι οποίες συνέβησαν στην Μικρά Ασία, συνέβησαν αυθόρμητα, δεν υπάρχει προηγούμενο στην ιστορία.

Και στις αναφορές των απεσταλμένων και της επιτροπής στο Ερζερούμ, οι οποίοι είχαν επιφορτιστεί με την εξέταση των γεγονότων τα οποία συνέβησαν στην Σασσούν, στις επίσημες αναφορές των προξένων της Ευρώπης σχετικά με τα γεγονότα των 6 κυρίων βιλαετίων της Μικράς Ασίας, είδα την λεπτομέρεια με την οποία διαπράχθηκαν οι ειδεχθής βαρβαρότητες σε συνεργασία με τους Κούρδους και με τους άτακτα στρατιωτικά σώματα του σουλτάνου, είδα τις πρώτες αντιστάσεις αυτού του αρμενικού πληθυσμού, επί μακρόν άβουλο και σιωπηλό δέκτη στις αυθαιρεσίες και στο πλιάτσικο των Κούρδων.

Είδα τις πρώτες αιματηρές συναντήσεις αυτών των νομάδων, μέσα στις χαράδρες και τα δάση, με τους βοσκούς και τους εργάτες της Αρμενίας και την ξαφνική μανία των Κούρδων και τον πόλεμο εξόντωσης ο οποίος είχε αρχίσει και το ξερίζωμα των αρμενικών οικογενειών, οι οποίες έφευγαν από τα κατεστραμμένα από την πυρκαγιά σπίτια τους. Είδα τους γέροντες τους οποίους στην αρχή κουβαλούσαν στους ώμους τους, στη συνέχεια εγκαταλελειμμένοι στο δρόμο, σφάζονταν.

Είδα και τις γυναίκες και τις μητέρες οι οποίες μέσα στην τρέλα έβαζαν το χέρι στο στόμα των παιδιών τους που ούρλιαζαν, για να μην προδοθούν από αυτές τις κραυγές κατά τη διάρκεια της φυγής τους στο δάσος, είδα και τα κρυμμένα παιδιά, ένα με τις πέτρες, στις ρίζες των δέντρων σφαγμένα κατά εκατοντάδες, είδα και τις έγκυες γυναίκες ξεκοιλιασμένες και τα έμβρυα σουβλισμένα να περιφέρονται πάνω στις ξιφολόγχες. Τις νεαρές κοπέλες μοιρασμένες μεταξύ των τούρκων στρατιωτών και των Κούρδων νομάδων, βιασμένες έως ότου οι στρατιώτες εξαντλήσουν επάνω τους την οργή τους και τελικά τις πυροβολούσαν με μία τερατώδη πράξη σαδισμού, με σφαίρες οι οποίες ξεκινώντας από χαμηλά στην κοιλιά και περνώντας από το κρανίο, φονεύοντας τες με μορφή βιασμού.

Το βράδυ γύρω από τις σκηνές όπου οι στρατιώτες επιδίδονταν στα ίδια όργια, σκάβονταν μεγάλα χαντάκια για όλα αυτά τα πτώματα και οι Αρμένιοι σε κατάσταση τρέλας από τον πόνο έπεφταν σε αυτά ζωντανοί.

Οι ιερείς αποκεφαλισμένοι με τα κεφάλια τους να τοποθετούνται κατά τρόπο εξευτελιστικό ανάμεσα στα σκέλη τους.

Όλος αυτός ο πληθυσμός να προσφεύγει προς τα οροπέδια και στη συνέχεια καθόσον όλοι αυτοί οι βάρβαροι αντελήφθησαν ότι η Ευρώπη παρέμεινε αδιάφορη και ότι αυτοί οι οποίοι σφαγιάστηκαν και βιάστηκαν δεν ζήτησαν τον οίκτο, ο πόλεμος της εξόντωσης, πήρε ξαφνικά πολύ πιο μεγάλες διαστάσεις.

Δεν ήταν πλέον μικρές ομάδες οι οποίες σφαγιάζονταν, αλλά στις πόλεις ήταν μεγάλες μάζες των 3000 και 4000 θυμάτων μέσα σε μια μέρα, με τον ήχο της τρομπέτας και την κανονικότητα της εκτέλεσης ποινής.

Ορίστε τι έγινε, Ορίστε τι είδε η Ευρώπη, Ορίστε σε τι απέστρεψε την κεφαλή!

Και καθόσον, το επαναλαμβάνω, είδα τις λεπτομέρειες, μου φαίνεται ότι όλη η φρίκη του 30κονταετή πολέμου εκτυλίχθητε σ’ αυτόν τον μακρινό και άγριο ορίζοντα της ανατολής.

Αλλά αυτό που έχει σημασία, αυτό το οποίο είναι ιδιαίτερα σοβαρό δεν είναι ότι ξύπνησε πέρα εκεί η αχαλίνωτη ανθρώπινη σκληρότητα. Αυτό το οποίο είναι σοβαρό είναι ότι ξύπνησε αυθόρμητα, είναι ότι φούντωσε, ενθαρρύνθηκε και ετράφη μέσω των σφοδρότερων ορέξεων μία κανονικής κυβέρνησης, με την οποία η Ευρώπη έχει ανταλλάξει πλέον της μίας φοράς, σοβαρά, την υπογραφή της.

Διότι [η κυβέρνηση] αυτή είναι η οποία καθορίζει τα πάντα στην περιοχή: Είναι ο Σουλτάνος ο οποίος οργάνωσε και διεύθυνε τις σφαγές. Είδε ότι, εδώ και 12 χρόνια, παντού όπου υπήρχε χριστιανική κοινότητα, έρεπε προς την αυτονομία, είτε με δική της δυναμική, είτε υποκινούμενη από το εξωτερικό.

Είδε επίσης ότι από την αρχή της ηγεμονίας του, η Βουλγαρία, η Σερβία, η Βοσνία, η Ερζεγοβίνη, «απέδρασαν» από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και σκέφτηκε ότι οι διεκδικήσεις των Αρμενίων, δεν γεννούνται μακριά από το νησί της Κύπρου, το οποίο έγινε, με μία μυστική προσθήκη της Συνθήκης του Βερολίνου, αγγλικό νησί. Οι διεκδικήσεις αυτές λοιπόν θα μπορούσαν κάλλιστα να χρησιμεύσουν ως πρόσχημα για νέους διαμελισμούς.

Και καθώς ήταν ανίκανος να συγκρατήσει δικούς του αυτούς τους πληθυσμούς, οι οποίοι κατά κύριο λόγο είναι τόσο ήπιοι, μέσω μεταρρυθμίσεων και μέσω ενός καθεστώτος ισότητας και δικαιοσύνη, καθώς αναγκάστηκε ολοένα και περισσότερο, παρά τις υποκριτικές υποσχέσεις, σε έναν απολυταρχισμό μίσους και επιθετικότητας, σύντομα δεν υπολόγισε παρά μόνο σε μία δύναμη η οποία θα παρέμενε πιστή σε αυτόν μέχρι το τέλος: την δύναμη της τουρκικής ενδοχώρας. Και αυτή τη δύναμη εξαπέλυσε εναντίον της Αρμενίας.

Και σκέφτηκε, Κύριοι, και το σκέφτεται ακόμα, δικαίως, ότι για να πετύχει το σχεδιασμό του, δεν είχε παρά να θέσει την Ευρώπη μπροστά από τετελεσμένο γεγονός. Την είδε διστακτική, ανασφαλή, διαιρεμένη στο εσωτερικό της και ενώσω οι διχογνωμούντες πρέσβεις ανήμποροι εν μέσω του πλήρως εξελισσόμενου φονικού, απλά τον παρενοχλούσαν με γελοίες συζητήσεις περί φιλανθρωπίας και μεταρρυθμίσεων, αυτός περνούσε από λεπίδα και επετύγχανε τον αφανισμό και ξεφορτωνόταν επίσης την πιεστικότατη υποκρισία μια γκρινιάρας Ευρώπης και συνεργού όπως εσείς είστε.

Ταυτόχρονα, ενέπαιζε την Ευρώπη, ενέπαιζε εσάς και την ανθρωπότητα. Α ναι! Είχατε αποφασίσει ότι θα υπάρξει μία επιτροπή διερεύνησης στο Erzeroum, για τις πρώτες σφαγές στη Sassoun. Είχατε αποφασίσει ότι σε αυτήν την επιτροπή θα συμμετέχουν και ευρωπαίοι αντιπρόσωποι!

Αλλά, διαβάστε κύριε υπουργέ-προφανώς το έχετε ήδη κάνει-την αναφορά της επιτροπής και θα δείτε ότι η τουρκική επιτροπή συνεχίζει να αρνείται στους ευρωπαίους αντιπρόσωπους να μεταφερθούν στα σημεία στα οποία έλαβαν χώρα οι πιο απεχθής των σφαγών, με σκοπό να συλλέξουν επί τόπου και άμεσα ειλικρινής μαρτυρίες.

Θα δείτε επίσης, σε τι άγριες μεθόδους κατέφυγε η κυβέρνηση του Σουλτάνου για να αποκτήσει ψευδείς μαρτυρίες προς όφελος του. Πρόκειται για τον εξαναγκασμό των Αρμενίων δια της βίας και βασανιστηρίων να υπογράψουν ότι ήταν αυτοί οι οποίοι είχαν ξεκινήσει.

Υπήρχαν παντού δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι αισθάνονταν υπεύθυνοι και έλεγαν: «Αύριο πιθανόν να παρέμβει η Ευρώπη και ο Σουλτάνος θα υποχρεωθεί να μας ζητήσει να απολογηθούμε». Και ο ίδιος ο Σουλτάνος θα ήθελε να μπορεί να αποδείξει στους πρέσβεις οι οποίοι περνούν από το Παλάτι, την καλή του πίστη και την καλή πίστη των καλών υπηκόων του. Απαιτούσαν δε από τους Αρμένιους, την ίδια ώρα που οι οικογένειες τους ούρλιαζαν αγωνιωδώς κάτω από τα φονικά, να δηλώσουν ότι ήταν αυτοί οι ένοχοι, ότι αυτοί είχαν ξεκινήσει τις φρικαλεότητες.

Και είναι ένας από τους προξένους σας, ο οποίος εξιστορεί ότι ένας από τους κύριους μάρτυρες βασανίστηκε όπως θα σας πω: του τρυπάνιζαν ελαφρά το κεφάλι, στη συνέχεια του έβαζαν ένα τσόφλι από καρύδι ή από κάστανο γεμισμένο με πίσσα και στο ενδιάμεσο των συνεχών απωλειών των αισθήσεων του έλεγαν: «Θέλεις τώρα να υπογράψεις ότι είναι Αρμένιοι οι οποίοι ξεκίνησαν;»

Ορίστε οι μαρτυρίες που έδωσαν στην Ευρώπη! Ορίστε η αλήθεια για την υπαιτιότητα του Σουλτάνου!

Αλλά υφίσταται – και δεν χρειάζεται να είσαι διπλωμάτης για να τα ξεχωρίσεις- επίσης και υπευθυνότητα της Ευρώπης και αποτελεί ευθύνη όλων μας, εάν η Ευρώπη απέτυχε στην αποστολή της, εάν διχασμένη η ίδια από τις αλληλοφαγομάρες, από τις αντιζηλίες, από τους ανομολόγητους εγωισμούς, άφησε να σφαχτεί κάτω εκεί ένας λαός, ο οποίος είχε κάθε δικαίωμα να στηρίζεται στο λόγο της.

Αυτό έγινε μόνο και μόνο διότι φοβήθηκε [η Ευρώπη]να αντιταχθεί για το μοίρασμα των εδαφικών υπολοίπων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Είναι καθήκον όλων μας να καθομολογήσουμε εδώ τα σφάλματα και τα εγκλήματα της Ευρώπης, έτσι ώστε αυτή να αναλάβει τις αναγκαίες επανορθώσεις.

Ναι! και στην γενικευμένη αυτή υπαιτιότητα της λεγόμενης χριστιανικής και πολιτισμένης Ευρώπης, υπάρχουν 3 λαοί, μεταξύ των οποίων με βαθιά οδύνη συμπεριλαμβάνω και τον δικό μας, υπάρχουν 3 λαοί οι οποίοι φέρουν ιδιαίτερα βαρύνουσα την ευθύνη και αυτοί οι 3 λαοί είναι η Αγγλία, η Ρωσία και η Γαλλία.”

 

[1]H Συνθήκη του Βερολίνου του Μαρτίου του 1878, μετά την νίκη της Ρωσίας επί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (οι Ρώσοι έφτασαν στην Ανδριανούπολη) μεταξύ άλλων προέβλεπε και την προστασία του αρμενικού πληθυσμού.

Western Balkan’s «Iron» Ladies

zorana-mihajlovicThe countries of Western Balkans are known for many unfortunate events and regrettably, not famous for their progressive and “main stream” public image. Nevertheless, the “visibility” of female state-persons, in key decision-making public positions with impressive CVs, is interesting high.

In Albania, since 2013 at the helm of the ministry of defense is Mrs. Mimi Kodheli with a background in Public Administration and financial studies. Former Deputy Mayor or Tirana and a prominent member of Albanian Socialist Party, she was the choice of the reformist center-left PM Edi Rama.

In the government of our northwest neighbor, an other important ministry, that of European Integration is occupied by 31 year old Klajda Gjosha. The crucial role of this particular ministry lies on the fact that Albania has the status of potential candidate country, with the European integration high in the agenda of its PM.

The head of the self-proclaimed State of Kosovo is Ms Atifete Jahjaga. Having a legal background, she served in various positions in Law enforcement agencies, In 2011 she was elected President by the parliament replacing the Swiss-Kosovar tycoon Behgjet Pacolli who stepped down after only after 2 months into his term.

The position of the Deputy Prime Minister as well as the reins of the Ministry of Construction, Transport and Infrastructure in Serbia, holds Dr. Zorana Mihajlović (photo). With a notable academic career in Serbia she is also a prominent member of the ruling Serbian Progressive Party, in witch the position of vice president holds Jorgovanka Tabaković, the governor of Central Bank of Serbia!

Alenka Bratušek was the Prime Minister of Slovenia until the 5th of Mai 2014. A financial expert, Bratušek helped lead Slovenia away from the prospect of an international bailout in December by injecting 3 billion euros ($4.16 billion) into several of Slovenia’s banks.

Also Prime Minister, this time in the frame of one of the complex political systems in Europe, in Republika Srpska (RS) is Željka Cvijanović. RS is one of the two political entities of Bosnia and Herzegovina with the other being the Federation of Bosnia and Herzegovina (sounds already confusing!)

Last but not least, is worth mentioning that the owner of the prominent Belgrade Football Club “Obilič” is the notorious Mrs.Svetlana Ražnatović, the turbo-pop star “Ceca”, widow of the also notorious paramilitary convicted leader Željko Ražnatović, called as “Arkan”

Let’s also not fail to remember, that those Western Balkans countries, belong or aspire to belong to a Europe, lead by Germany , whose Minister of Defense is Dr. Ursula von der Leyen.

Not bad for female integration. Not bad at all..

Ρώσσικο management

poutinΤο περιοδικό Fortune στο τεύχος της 28 Απρ 14, παρουσίασε με χαρακτηριστική αγγλο-σαξονική νότα, διδάγματα τα οποία θα μπορούσε να πάρει κάποιο διευθυντικό στέλεχος από τον VladoMagnus. Προσωπικά εκτιμώ, ότι πρόκειται για έναν εξαιρετικά επικίνδυνο (πραγματικό) ηγέτη, πρότυπο ηγεμόνα 19ου αιώνα, ο οποίος αποτελεί εν δυνάμει απειλή για την ισορροπία στις διεθνείς σχέσεις καθώς και για τον ρώσικο λαό. Βρήκα όμως τα «μαθήματα» αυτά ιδιαίτερα εύστοχα. Παρατίθενται λοιπόν (με κάποια προσωπικά σχόλια):

Μάθημα 1ο: Γνωρίζει τι θέλει και δεν φοβάται να απλώσει το χέρι να το αρπάξει. Αποτελεί case-study στατηγιστή: Θέτει διαδοχικούς Αντικειμενικούς Σκοπούς , προετοιμάζει το πεδίο, ελίσσεται, καταλαμβάνει, σταθεροποιήται και τουλάχιστον μέχρι τώρα, δεν εμπλέκεται σε αγώνες φθοράς.

  Μάθημα 2ο: Έχει ισχυρή «εμπορική επωνυμία», brandδηλαδή. Από τα πιο ισχυρά παγκοσμίως. Η Microsoft των ηγετών ένα πράγμα…

Μάθημα 3ο: Ελέγχει πλήρως το «διοικητικό του συμβούλιο». Όποιος διαφωνεί, σε πρώτη φάση αντικαθίσταται και στη συνέχεια αναπολεί τα Gucciκαι την Βentlayαπό τα σίδερα της φυλακής (περίπτωση Mikhail Khodorkovsky). Στην χειρότερη, πνίγει τον πόνο του σε ραδιενεργούς καφέδες! (περίπτωση Alexander Litvinenko).

Μάθημα 4ο: Δεν φοβάται να κάνει εχθρούς. Νομίζετε ότι το βράδυ στο Κρεμλίνο δεν απολαμβάνει το Season 3 του House of Cards,από στεναχώρια μήπως κάποιοι τον αντιπαθούν; Δεν νομίζω.

Μάθημα 5ο: Είναι διατεθειμένος για να φτιάξει ομελέτα να σπάσει αυγά.Τι και εάν το G8 έγινε G7; Τι και εάν του κρατάνε μούτρα στο ΝΑΤΟ; Ξύδι!!!

Μάθημα 6ο: Είναι πολύ καλός με τα media. Και όταν δεν είναι, τα media είναι που το μετανιώνουν.

Μάθημα 7ο : Δείχνει πολύ ωραίος πάνω σε άλογο. Κάτι σαν Marlboro-Man (τον θυμάστε οι 40/50..ντάριδες;) σε statesman version. Μπορείτε να φανταστήτε κάποιον άλλον από τους παγκόσμιους power people να κάνουν κάτι τέτοιο;Tον Οbama ίσως, αλλά τους τύπους που κυβερνούν την Κίνα και πολύ περισσότερο Holland/Barosso/Merkel, no way!! Δεν μπαίνω βέβαια στη διαδικασία να σκεφτώ κάτι δια την ημετέρα πολιτική ηγεσία!

Μάθημα 8ο : Δείχνει ακομπλεξάριστος. Μπορεί να βγάλει τη μπλούζα του μπροστά στις κάμερες και ταυτόχρονα να σχεδιάζει την επόμενη εισβολή. Μπορείτε να πείτε το ίδιο για τον προϊστάμενο σας; Εσείς οι ίδιοι; Δεν θέλετε να ξέρετε για μένα…

Μάθημα 9ο : Και φυσικά…σκιάζεσαι που τον βλέπεις. Όταν αντιλαμβάνεσαι ότι κάποιος κάνει την Stahl FrauMerkel να μαζεύεται, τότε υπάρχει θέμα.

Ο VladoMagnus, είναι μια προσωπικότητα η οποία έχει και θα απασχολήσει πολύ και για πολύ. Θα επηρεάσει ανθρώπους, κράτη, θεωρίες και καταπώς διαφαίνεται και την Ιστορία. Οψόμεθα…

photo :http://www.thewire.com/global/2014/03/after-kicking-out-russia-the-g8-is-now-the-g7/359504/

published: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.anagnwstes&id=33974

Κυρώσεις Ευρωπαίων

Image

      Σύμφωνα με τον Βρετανό πρωθυπουργό «Εάν δώσεις γροθιά, θα χτυπήσεις τον καρπό σου», ενώ ο Γάλλος πρόεδρος σημειώνει ότι «Για να είναι αποτελεσματικές οι κυρώσεις πρέπει να πλήττουν τόσο αυτούς που στοχεύουν, όσο και αυτούς οι οποίοι τις επιβάλλουν». Ο λόγος, λοιπόν, για την λίστα των κυρώσεων της Δύσης (ας θεωρήσουμε ότι μιλάμε για ενιαία οντότητα…) με στόχο το Vladimirum imperium, οι οποίες στοχεύουν κυρίως 30 αξιωματούχους και επιχειρήσεις. Είναι, τουλάχιστον προς στιγμήν, καθολικές, αποτελεσματικές και προπάντων επιθυμητές;

   Η Total σκοπεύει να παραμείνει επί μακρόν στη Ρωσία, διότι εκτιμά ότι μέχρι το 2020 η τελευταία θα αποτελεί τη Νο 1 πηγή παραγωγής της σε υδρογονάνθρακες. Το γαλλικό group, συμμετέχει απευθείας με ποσοστό 20% στο Yamal project στον Αρκτικό κύκλο, το οποίο αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προγράμματα υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στον πλανήτη. Πλέον αυτού, η Total θα συνεκμεταλευτεί με τη Lukoil (πρώτη σε μέγεθος κρατική πετρελαϊκή εταιρία) τα μεγαλύτερα παγκοσμίως κοιτάσματα πετρελαίου από σχιστόλιθο (το μέλλον στην πετρελαϊκή εκμετάλλευση!), στη Σιβηρία. Πρόσφατες δηλώσεις ιθυνόντων της εταιρείας καθιστούν σαφές ότι «δεν υφίσταται καμία απειλή για τους Ρώσους εταίρους μας».

    Η ΒP, η οποία κατέχει το 20% της Rosneft (και το οποίο αντιπροσωπεύει το 1/3 της παραγωγής της βρετανικής πολυεθνικής), δια στόματος του Γενικού Διευθυντή της, στις 10 Απριλίου, δήλωσε ότι οι δραστηριότητες της εταιρείας θα συνεχιστούν, καθησυχάζοντας τους μετόχους του. Η Rosneft είναι η δεύτερη σε μέγεθος κρατική πετρελαϊκή εταιρία, με πρόεδρο του ΔΣ τον αναπληρωτή πρωθυπουργό της Ρωσίας! Ο Igor Sechin, ανήκει στον Obama-list.

    Η Εxxon-Moblie (η οποία είναι επίσης συνέταιρος της Rosneft), η Boeing, η Shell και η Siemens, δεν έκαναν το παραμικρό να περιορίσουν τις δραστηριότητές τους στη Ρωσία, ενώ οι διευθύνοντες σύμβουλοι της Shell και της Siemens, συναντήθηκαν ξεχωριστά με τον Βλαδίμηρο, καθιστώντας σαφές ότι οι business θα συνεχιστούν as usual! Ο διευθύνοντας σύμβουλος της τελευταίας, σημειώνει: «η Siemens έχει ήδη επενδύσει στη ρωσική οικονομία 800 εκατομμύρια ευρώ και θα συνεχίσουμε τις επενδύσεις μας στο μέλλον, με μακροπρόθεσμο ορίζοντα». Να σημειωθεί ότι η ιδιαίτερα συμπαθής αυτή εταιρία στη χώρα μας, έχει κατασκευάσει και διαχειρίζεται τα τρένα μεγάλης ταχύτητας και ειδικών συνθηκών (-40 έως +40 Co) του Vladimirum imperium, με κύκλο εργασιών στα 1,4 δισ. ευρώ το 2011 και 2.280 εργαζομένους.

    H αυστριακή ΟMV την περασμένη εβδομάδα, παρακάμπτοντας την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οποία στο πλαίσιο των πιέσεων έχει παγώσει τη διαδικασία έγκρισης του αγωγού South Stream, προχώρησε σε διμερή συμφωνία με την Gasprom προκειμένου να συνδέσει τον υπόψη αγωγό με το δικό της κόμβο φυσικού αερίου, γεγονός που ενόχλησε την Ιταλία αλλά ικανοποίησε τη Γερμανία! Ο South Stream, καθαρά «κρεμνιλικών» συμφερόντων, διοχετεύοντας φυσικό αέριο μέσω Μαύρης Θάλασσας και Βουλγαρίας, περιθωριοποιεί την Ουκρανία. Χαρακτηριστικές οι δηλώσεις ερευνητή του Kings College του Λονδίνου: «Εάν συμφωνήσουμε για τον South Stream, θα πουλήσουμε στη Ρωσία το σχοινί για να κρεμάσει την Ουκρανία».

     Στον τομέα των εξοπλιστικών, η Γαλλία δεν φαίνεται ιδιαίτερα δατεθειμένη να θέσει σε κίνδυνο τη σύμβαση με τη Ρωσία για 2 πλοία τύπου Mistral (ελικοπτεροφόρα «τσέπης»), ύψους 1 δισ. δολαρίων (γεγονός βέβαια το οποία θα οδηγήσει σε εκατοντάδες απολύσεις στα μεγαλύτερα ναυπηγεία της).

      Μήπως τελικά το αστείο που μοιράζονται ο Βλαδίμηρος με τον εικονιζόμενο καρδιακό φίλο και τωρινό executive της Gasprom, πρώην καγκελάριο της Γερμανίας (1998-2005), είναι η ObaMerkel list;

Διαζύγια Ευρωπαίων

jjdjjdjd   Τσετσενία, Αμπχαζία, Νότια Οσετία, Ναγκόρνο Καραμπάχ, Υπερδνειστερία, Κόσοβο, Κριμαία. Διακηρύξεις ανεξαρτησίας και «παγωμένες συγκρούσεις», με κοινό παρανομαστή την αναβιωμένη westphalian αντίληψη του Έθνους-Κράτους, σε περιοχές που ενώ γεωγραφικά συνορεύουν ή/και ανήκουν στην Ευρώπη, δυσκολευόμαστε να τις βρούμε στον χάρτη και ως εκ τούτου τις παρακολουθούμε με «μεμακρυσμένο» ενδιαφέρον. Από αυτές εξαιρούνται οι 2 τελευταίες, οι οποίες λόγω εγγύτητας ή/και ιδιαίτερων περιστάσεων, παράγουν τίτλους και πάσης φύσεως αναλύσεις.

  Περιπτώσεις όμως συντεταγμένης προσπάθειας αυτοδιάθεσης λαών/εθνών/εθνοτήτων υφίστανται ακόμα και εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παραλείποντας την περίπτωση του Βελγίου (Φλαμανδοί Vs Γαλλοφώνων) σημειώνω 2 άλλες: της Καταλωνίας και της Σκωτίας.

    Στις 9 Νοεμβρίου έχει προγραμματιστεί στην Καταλωνία διεξαγωγή δημοψηφίσματος με το ερώτημα της ανεξαρτησίας. Στην Ισπανία, με το σύνταγμα του 1978 (μέχρι το 1975 παρέμενε εθνικιστική υπό τον Franco), είναι σε ισχύ ένα σύστημα ημι-ομοσπονδιακό, στηριζόμενο σε αυτόνομες κοινότητες, εκ των οποίων η Καταλωνία (μαζί με τη Γαλικία) διατηρούν καθεστώς «μεγάλης αυτονομίας». O εκπρόσωπος του αυτονομιστικού κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς (ERC) στο ισπανικό κοινοβούλιο, Alfred Bosch, ομιλεί περί «φιλικού διαζυγίου» ενός «ατυχούς γάμου» (από το 1714, έτος παράδοσης του κάστρου της Βαρκελώνης), το οποίο σταδιακά θα καταστήσει Ισπανία και Καταλωνία «καλούς εραστές». Παραπέμπει δε στην περίπτωση της ανεξαρτητοποίησης της Νορβηγίας από τη Σουηδία (1905), οι οποίες διαθέτουν ακόμα και κοινό ταμείο Κοινωνικής Ασφάλισης. Στις 8 Απριλίου, όμως, το ισπανικό Κοινοβούλιο απέρριψε ως αντισυνταγματικό το αίτημα της Καταλωνίας για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, με τον πρωθυπουργό της Ισπανίας να δηλώνει: «Ως πρόεδρος της κυβέρνησης, είμαι και θα είμαι ο πρόεδρος όλων». Στον αντίποδα, από τη Βαρκελώνη ο πρόεδρος της κυβέρνησης (Generalitat) της Καταλωνίας επιμένει ότι το δημοψήφισμα θα γίνει σύμφωνα με τον νόμο.

   Βορείως του Βισκαϊκού κόλπου και στην άλλη πλευρά της Μάγχης, στις 18 Σεπτεμβρίου οι highlanders θα κληθούν να απαντήσουν: «Πρέπει η Σκωτία να είναι ανεξάρτητο κράτος;». Και σε αυτή την περίπτωση, οι τοπικές αρχές δια στόματος του Πρωθυπουργού της Σκωτίας (η οποία από το 1707, αποτελεί μαζί με την Ουαλία, την Αγγλία και την Βόρεια Ιρλανδία τα κρατίδια του Ηνωμένου Βασιλείου*), προωθούν μία «βελούδινη» ανεξαρτησία: μη ύπαρξη συνόρων με την Αγγλία, διατήρηση της Βασίλισσας ως αρχηγού του κράτους και της βρετανικής λίρας ως εθνικό νόμισμα. Προς το παρόν, όμως, οι Σκωτσέζοι σε ποσοστό 54% αντιτίθενται στην ανεξαρτησία/απόσχιση, όμως στο συγκεκριμένο δημοψήφισμα θα έχουν λόγο όλοι όσοι την συγκεκριμένη περίοδο διαμένουν στη Σκωτία, συμπεριλαμβανομένων και των 70.000 ξένων φοιτητών! Η κυβέρνηση του Λονδίνου δεν αντιτίθεται στο δημοψήφισμα, δηλώνει όμως ότι «η Σκωτία εγκαταλείποντας το Ηνωμένο Βασίλειο, εγκαταλείπει και τη βρετανική λίρα». Ισχυρά ατού του κρατιδίου: η βάση των πυρηνικών υποβρυχίων, οι υδρογονάνθρακας της Βόρειας Θάλασσας και, τέλος αλλά σε καμία περίπτωση τελευταίο, τo ουίσκι με 5,5 δις (!) ευρώ το 2013.

    Καταθέτοντας προσωπική εμπειρία, ακαδημαϊκοί της νότιας Γαλλίας και της Βενετίας, διαχωρίζουν ξεκάθαρα την εθνική τους ταυτότητα, οι μεν από τους Φράγκους (Γάλλους) και οι δε από τους Ρωμαίους (Ιταλούς), από τους οποίους υποστηρίζουν ότι έχουν δεχθεί εισβολή!

    Ποια τα χαρακτηριστικά τελικά ενός κράτους; Πληθυσμός/ κυβέρνηση/ επικράτεια ή διεθνής αναγνώριση;

   Ποια η κυρίαρχη Αρχή; Αυτοδιάθεση ή απαραβίαστο των συνόρων;

   Επίπονα ερωτήματα.

*Η Μεγάλη Βρετανία δεν περιλαμβάνει τη Βόρεια Ιρλανδία.

Πλεονάσματα Βορείων

anasternorw4-thumb-largeΠρόσφατα δημοσιεύτηκαν, στο περιοδικό Fortune (3-17 Φεβ) και στην εφημερίδα Le Monde (5 Απρ), 2 άρθρα με το ίδιο συγκλονιστικά ενδιαφέρον θέμα: Το «πρόβλημα» του πλεονάσματος της τάξης των 600 δισ έως 1 τρις (Ναι το τρις με «τ») του Νορβηγικού Κυβερνητικού ΚεφαλαίουΑσφάλισης (Norway’s Government Pension Fund Global) περισσότερο γνωστό ως Πετρελαϊκό Κεφάλαιο.

Από το 1969, χρονιά ανακάλυψης του πρώτου κοιτάσματος Νορβηγικού πετρελαίου στη Βόρεια Θάλασσα, η οικονομία της χώρας άρχισε να έχει άμεση εξάρτηση από τους υδρογονάνθρακες. Σήμερα αποτελεί τον 2ο εξαγωγέα Φυσικού Αερίου και τον 7ο εξαγωγέα πετρελαίου παγκοσμίως [1], καλύπτει το 20% των αναγκών της Ευρώπης σε φυσικό αέριο, με το νορβηγικό κράτος να κατέχει το 67% της εταιρίας Statoil (γνωστή στην Ελλάδα μεταξύ άλλων και από τη συμμετοχή της στον αγωγό TAP).

Το Πετρελαϊκό Κεφάλαιο, του οποίου τη διαχείριση έχει αναλάβει ειδικό τμήμα της Νορβηγικής Κεντρικής Τράπεζας, δημιουργήθηκε το 1990 προκειμένου να επενδυθεί το πλεόνασμα από το πετρελαϊκό «μάνα» της χώρας καθόσον δια νόμου απαγορεύεται στην κυβέρνηση να ξοδεύει περισσότερο από το 4% των ετησίων προσόδων από τους υδρογονάνθρακες. Η προηγούμενη δε (εργατική κυβέρνηση) κυβέρνηση, ξόδεψε μόνο το 2,9% από το παραπάνω ποσοστό με αποτέλεσμα να αφήσει ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ (χωρίς εισαγωγικά και με κεφαλαία) αρκετών δισεκατομμυρίων δολαρίων στην νέα (κεντρο-conservative)κυβέρνηση (Οπως λοιπόν θα έλεγε και η θυμόσοφη ελληνική νεολαία: Δεν υπάρχει…!). Ενώ το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα επενδύουν (με ή χωρίς εισαγωγικά) σε ποδοσφαιρικές ομάδες και Δίκτυα Τηλεόρασης το Πετρελαϊκό Κεφάλαιο επένδυσε (χωρίς εισαγωγικά) παντού. Η Νορβηγία αυτή τη στιγμή κατέχει το 1,2% όλων των μετοχών παγκοσμίως και κατά μέσο όρο 2,3% κάθε καταγεγραμμένης εταιρίας στην Ευρώπη. Το χαρτοφυλάκιο της περιλαμβάνει 146 δισ δολάρια σε μετοχές των ΗΠΑ (συμπεριλαμβανομένων 3,3 δισ δολάρια σε μετοχές της Apple) και prime ακίνητα σε Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Παρίσι, Βερολίνο και Ζυρίχη.

Τον Ιανουάριο, η Νορβηγική Κεντρική Τράπεζα επιβεβαίωσε ότι εάν το Πετρελαϊκό Κεφάλαιο μοιραζόταν στον πληθυσμό, θα αντιστοιχούσε στον κάθε Νορβηγό περισσότερο από 1 εκατομμύριο κορώνες (περίπου 110.000 ευρώ!).

Αποτέλεσμα των ανωτέρω: Κάθε Νορβηγός παρακολουθεί σχολείο και Πανεπιστήμιο εντελώς δωρεάν, οι Νορβηγίδες γεννούν δωρεάν σε εξαιρετικά νοσοκομεία, λαμβάνοντας 1 έτος γονική άδεια, μετ ‘αποδοχών, ενώ οι Νορβηγοί προβαίνουν δημόσια σε δηλώσεις του τύπου «Δεν χρειάζεται να ανησυχώ για το εάν θα αφήσω στα παιδιά μου χρήματα». Να σημειωθεί ότι την παρούσα χρονική περίοδο την Πρωθυπουργία αλλά και το Υπουργείο οικονομικών κατέχουν γυναίκες, στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2013, πέντε από τους οκτώ πολιτικούς αρχηγούς ήταν γυναίκες ενώ ο απελθών πρωθυπουργός της πρόκειται να αναλάβει το πόστο του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ.

Η άλλη (περιβαντολογική) μεριά του Νορβηγικού πολύ-καλό-για-να-είναι-αληθινό, νομίσματος είναι ότι μέσω των επενδύσεων του σε πετρελαϊκούς κολοσσούς (Exxon, Total, Shell) το Πετρελαϊκό Κεφάλαιο, έχει πολλαπλασιάσει το ενεργειακό αποτύπωμα του νορβηγικού λαού κατά 110 φορές.

 

[1] Η ακριβής κατάταξη ποικίλει ανάλογα με την πηγή