Ετσι κάνουν όλες (;)

Έτσι κάνουν όλες resized   Την Παρασκευή 24 Οκτ, ήταν νύχτα πρεμιέρας για την Εθνική Λυρική Σκηνή στην κεντρική της σκηνή στο θέατρο Ολυμπία. O Wolfgang Amadeus Mozart στη δύση του, (σωματική και όχι συνθετική) με μια από τις τελευταίες όπερες του Così Fan Tutte έδωσε στην αίθουσα ευθυμία, χαμόγελο και ποιοτικό, αβίαστο οπερατικό γέλιο.  Οι εκπληκτικοί φωτισμοί  του Simon Cordner, η ευρηματικότατη σκηνοθεσία της Ροδούλας Γαιτάνου εντός του εξαιρετικού σκηνικού του Γιώργου Σουγλίδη δημιούργησαν με ιδιαίτερη επιτυχία την Ναπολιτάνικη ατμόσφαιρα της εκνοής του 18ου αιώνα. Οι κορυφαίες ελληνικές φωνές της Μυρτώς Παπαθανασίου (soprano), Ειρήνης Καράγιαννη (mezzo-soprano), Μυρσίνης Μαργαρίτη (soprano), αλλά του Αντώνη Κορωναίου (ténor) δικαίωσαν (κατα το μεγαλύτερο μέρος…) τη φήμη τους. Η μουσική διεύθυνση του Μίλτου Λογιαδή της ορχήστρας της ΕΛΣ συμπλήρωσε (και αυτή κατά ένα μεγάλο μέρος…) το σύνολο.  Tο μόνο, κατά τη γνώμη μου, σοβαρό πρόβλημα της βραδυάς ήταν ότι μία Αθήνα των 4.000.000  δεν μπόρεσε να γεμίσει πλήρως το ωραιότατα και ιστορικό θέατρο στην επίσημη πρεμιέρα της ΕΛΣ. Ηταν μία σπάνια (και ακριβή) παράσταση, αντάξια της προσπάθειας την οποία καταβάλει ο Μύρωνας Μιχηλίδης. Must see, γιαυτούς που επιθυμούν να δοκιμάσουν (ή  γνωρίζουν ήδη) το πόσα μία ωραία λυρική βραδιά έχει να δώσει.

Advertisements

Το Αριστούργημα που δεν ακούστηκε.

Ηρωδειο_06_Σεπ_14     Η εχθεσινή παράσταση στο Ηρώδειο του Φιλοκτήτη ήταν ένα δείγμα ποιότητας έμπνευσης, αριστουργηματικής σκηνοθεσίας του Κώστα Φιλλίπογλου, επιβεβαίωση του μοναδικού ταλέντου του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, της ποιοτικής ερμηνείας του Αιμλίου Χειλάκη και μίας συγκλονιστικής παρουσίας του Μιχαήλ Μαρμαρινού. Μόνο που για την τελευταία, οι “πληβείοι” του άνω διαζώματος χρησιμοποιήσαμε την φαντασία μας και δοκιμάσαμε τα νεύρα μας. Απλά ακούσαμε το 1/3 του κεντρικού ρόλου του Φιλοκτήτη διότι ένας συνδυασμός κακής άρθρωσης(;) και ΚΑΚΙΣΤΗΣ ηχοληψίας, έκαναν την παρακολούθηση της παράστασης μία αγωνιώδη προσπάθεια βλέποντας μία, μοναδική για τα ελληνικά δεδομένα, ερμηνεία την οποία δεν μπορούσαμε να ακούσουμε. Εντέλει, κάποιος απόλυτα δικαιολογημένος “αγανακτισμένος” φώναξε αυτό που όλοι, εκεί στις παρυφές του θεάτρου,  θέλαμε να φωνάξουμε από την πρώτη φράση του Μαρμαρινού: “Πιο δυνατά ή βάλε υπότιτλους!

    Απο την άλλη, ο “Deus ex machina” έκανε την εμφάνιση του αλλά στην αρχή του έργου, σταματώντας το ψιλόβροχο άκριβώς(!) πριν ξενικήσει η παράσταση.

Περι Διονυσιακών παραλλαγών

DSC02072   Δεν θα συμμεριστώ τον τεράστιο ενθουσιασμό για την πρόταση του Γ.Καλκέα. Έπρεπε ο Διόνυσος να είναι (και να δηλώνεται αυτό με κάθε τρόπο) τραβεστί? Έπρεπε το χιούμορ να στηρίζεται (στο πρώτο μέρος) στην “ευρηματική” αισχρολογία? Μην μπερδεύουμε την οξυδερκή καυστικότητα του μεγάλου Αριστοφάνη με σενάριο επιθεώρησης. Το πρώτο μέρος μου θύμησε παράσταση σε gay-bar. Δεν διαφωνώ. Αλλά όχι στην Επίδαυρο. Το δεύτερο μέρος πραγματικά απολαυστικό. Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος είναι ένας ιδιαίτερα ταλαντούχος ηθοποιός ο οποίος θα μπορούσε να αποδώσει την ιδιαιτερότητα του Διονύσου χωρίς ρόπαλο leopardale!

Απο την άλλη μεριά, εξαιρετικοί Μουρατίδης, Παπούλια (η οποία με κράτησε στο πρώτο μέρος στο θέατρο) και Ζουγανέλης. Τα κοστούμια της Εύας Νάθενα υπερπαραγωγή.Οι χορογραφίες του Χρήστου Παπαδόπουλου έκτακτες. Ο Χορός αντάξιος του χώρου. Εν ολίγοις η ομάδα θαυμάσια.

Χρειαζόταν όμως πραγματικά (αυτή) η εναλλακτική άποψη?

 

 

Café Philo εν Αθήναις

    philoΤην Τετάρτη 11 Ιουνίου είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω σε αίθουσα του Ωδείου Αθηνών διάλεξη-συζήτηση με θέμα «Οι Φιλόσοφοι στη δημόσια σφαίρα». Εισηγητές ήταν 2 «εργάτες του πνεύματος» της σύγχρονης Ελλάδας, 2 προσωπικότητες οι οποίες παρόλο που τις χωρίζουν 46 χρόνια κατάφεραν να παρουσιάσουν ένα concerto ιδεών, προτάσεων, στοχασμών το οποίο ξεδίψασε πνευματικά τους παρευρισκόμενους. Αναφέρομαι στον Θεοδόσιο Τάσιο και Θεοφάνη Τάση. Μαέστρος ήταν ο Φαίδων Κυδωνιάτης. Δεν αναφέρω τίτλους και προσφωνήσεις για τον καθένα διότι, παρόλο που δεν ελλείπουν (καθηγητής, διδάκτορας, συγγραφέας, ποιητής κ.α ) δεν προσδίδουν τίποτα περισσότερο από αυτό το οποίο εκπέμπει η δύναμη των λόγων τους. H ροή των εννοιών και των συλλογισμών ήταν ανανεωτικά, για τον προσεκτικό ακροατή, πυκνή και αρκούσε η κατανόηση τους την στιγμή που αναφέρονταν, όμως πήρα μαζί μου τα εξής:

    Ο κ. Θεοφάνης Τάσης αφού αναφέρθηκε στη γέννηση της δημόσιας σφαίρας στην αρχαία Ελλάδα/Αθήνα πλαισίωσε (διότι δεν μπορεί να οριστεί) το Φιλόσοφο και τη Φιλοσοφία.

      Στο κέντρο της δημόσιας σφαίρας έθεσε όχι το άτομο αλλά την επίγνωση της θνητότητας του, διότι από αυτή την επίγνωση προέρχεται η ανάγκη και ροπή του ανθρώπου για δημιουργία και αθανασία μέσω της υστεροφημίας.

      Ο Φιλόσοφος δεν είναι επιστήμονας του συγκεκριμένου (ο οποίος ως επιστάμενος ενός συγκεκριμένου τομέα, χρησιμοποιεί μετρήσιμα και αποδεδειγμένα δια πειραμάτων και πράξεως μεγέθη) αλλά στοχαστής και ερευνητής ιδεών και εννοιών.

      Επεσήμανε τον μοναδικό γλωσσικό διαχωρισμό στην ελληνική, της Ζωής και του Βίου. Η Ζωή είναι μία καθαρά βιολογική λειτουργία, κοινή στον πλανήτη, σε αντίθεση με τον Βίο ο οποίος είναι αποκλειστικό ίδιον του ανθρώπου, ο οποίος έχει μία μόνο Ζωή να τον κατακτήσει, δια παραγωγικών νοητικών προσεγγίσεων και εξέλιξης.

    Χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τον Σωκράτη, προσδιόρισε ως κύρια χαρακτηριστικά του φιλοσόφου την παρρησία (ως ελεύθερη έκφραση γνώμης, και άποψης με θάρρος και ειλικρίνειακαι την ειρωνεία (με την Σωκρατική έννοια, τουτέστιν τη συζητητική μέθοδο με την οποία προσποιούμενος άγνοια, έθετε στους συνομιλητές του ερωτήσεις τέτοιες που αποκάλυπταν την αντιφατικότητα των λόγων τους).

     Πυρήνας της παρέμβασης του κ. Θεοδόσιου Τάσιου ήταν ότι το ζητούμενο και η πρόκληση για έναν πολιτικό δεν είναι η διευθέτηση των πολιτικό-κοινωνικών αιτημάτων και αντίρροπων τάσεων με καθαρά επιστημονικά εργαλεία (ο ίδιος κατέστησε πολλάκις σαφές στο ακροατήριο ότι απεχθάνεται τον όρο «τεχνοκράτης», διότι παραπέμπει σε απολυταρχική αντιμετώπιση η οποία αποκλείει την κοινωνική διάσταση) αλλά με εξισορρόπηση των κοινωνικών επιπτώσεων και τριβών. Ο πολιτικός οφείλει βεβαίως να φέρει σημαντικές επιστημονικές αποσκευές αλλά η δύναμη του είναι η πολιτική βούληση.

    Ο ίδιος, στη συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων με το κοινό που ακολούθησε, επέδειξε πνεύμα, ευθυκρισία και πνευματική ορμή ενθουσιώδους εφήβου τα οποία συμπληρώθηκαν από την στοχευμένη σκέψη εξαιρετικής ωρίμανσης του πνευματικού συνδαιτυμόνα του.

     Συμπερασματικά, η βραδιά υπό το δικό μου πάντα πρίσμα, απετέλεσε μία από τις εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις στις οποίες αναδείχτηκε το μεγαλείο της Ελληνικής γλώσσας και στοχασμού από ομιλητές με δομημένη σκέψη και ιδέες και μοναδικό τρόπο διαπεραστικής μεταδοτικότητας.

       Τους ευχαριστώ.

Admiral’s sagacity

   stavridisOn Thursday the 5th of June, in the frame of a short visit in Greece, Admiral James Stavridis former SACEUR and active Dean of the Fletcher School of Law and Diplomacy gave a lecture at the Karamanlis Foundation entitled Security in the 21st Century.

   He began his speech with the moto “Nobody can make it alone“, setting the tone for the message he wanted to convey to his audience, that the cornerstone of US foreign policy, will or must be the pursuit of goals and objectives through alliances and multinational joint ventures. My personal regard of the key points of the admittedly very focused. although multi-leveled, presentation:

  • More that ever we need allies and partnerships.
  • Education in all levels, is the key for long tern development. Walk before you can run.
  • India elections with 750 million voters, was an astonishing first-in-history event deriving through a direct line from ancient Greece’s democracy.
  • Cultural understanding passes also through  country’s literature reading. Read more and not only geopolitical staff!
  • The first major step of effective cooperation is the ability and the will to listed and to heed other’s point of view. First keep quiet and your ears open on what the other guy has to say.
  • Facebook and Twitter are included among the most populated “countries” in the World. In this respect the use of Social media to transmit ideas and opinions is of paramount importance. Don’t use facebook only for selfies!
  • Hard power /Sort Power is not On/Off switch but a rheostat. The right “mixture” of the two make up Smart Power. Keep handy the carrot AND the stick